De bijzondere ontmoeting.
Op maandag of dinsdag morgen anderhalve week geleden een telefoontje. Het was Lisa die op internet uitgevonden had dat wij als “Cees Kant Stichting” (CKS) een bijdrage geleverd hadden aan een malaria bestrijdingsproject in Kenia. Of zij daarover een gesprek met ons kon hebben. Als TechNasium studenten werkten zij aan een project over het bestrijden van malaria in Kenia. Ik stemde in en gaf aan dat ik voor het gesprek wel naar hen op school wilde komen. Dit in de verwachting dat het gymnasium in Arnhem was. Lisa reageerde enthousiast. Dat begreep ik achteraf. Want zij belde namens een viertal 5 VWO studenten van het Calland Lyceum in Amsterdam. Maar toegezegd is toegezegd. En zo zijn Anna en ik afgelopen woensdag bij hen op bezoek geweest in Amsterdam. Een geweldige ervaring voor ons. Een voortreffelijke ontvangst van Lisa Pahladsingh, Ashika Ketwaru, Alisha Ketwaru en Angela Gankema. Ook goed voorbereid in de vooraf via e-mail verstrekte informatie.
Na de ontvangst hebben de ‘dames’ (Cees zou ze zeker zo aangesproken hebben) ons laten zien wat het betekent om op een TechNasium te studeren. Vergelijk je dat met je eigen HBS-tijd valt je mond open. O.a. door de grote technische ruimte waar de studenten in viertallen werken aan projecten. Beter gezegd opdrachten. Een ruimte met alles wat je je tegenwoordig op het gebied van techniek maar kan bedenken. Uiteraard nog het bekende gereedschap (zagen in allerlei maten en soorten, tangen, werkbanken etc). Maar daar bleef het niet bij. Naast de vele computers ook 3 D-printers waarmee de mooiste dingen gemaakt worden. Maar dan moeten de printers eerst wel geprogrammeerd worden met de voorwerpen die geprint moeten worden. Aansluitend het interview in het natuurkunde lokaal. Een begeleidende docent was toehoorder. En….. het gesprek werd uiteraard gefilmd. De projectopdracht bleek afkomstig van de Stichting Wereldschool. De opdracht: maak een studie van de malariabestrijding in Kenia en vergelijk daarbij o.a. de inzet van westerse medicijnen met lokaal gebruikte bestrijdingsmiddelen en andere vormen van aanpak. Via de gerichte vragen die de ‘dames’ vooraf hadden geformuleerd hebben wij ze geïnformeerd over de projectaanpak ism de Stichting Ontwikkelingswerk Theo Kiewiet waar wij mede aan bijgedragen hebben. De uitvoering er van was in handen van de zogenaamde Pioneer Self Help Group in het gebied East Wanga in het westen van Kenia ter hoogte van het Victoria Meer.
Speciale aandacht kreeg ook het door ons geïnitieerde Neemboom project (zie: http://www.ceeskantstichting.nl/Projecten/De-Stichting-Ontwikkelingswerk-Theo-Kiewiet/neemboom/ ). En het bijzondere aan het gesprek was dat de oma van Lisa (afkomstig uit India) bekend was met het benutten van de helende werking van de Neemboom. Lisa informeerde ons dat haar oma nog steeds neemboom thee dronk. Thee getrokken van de bladeren van de neemboom. Het werd een zeer geanimeerd gesprek met de ‘dames’. Zeker ook omdat wij ook spraken over mogelijkheden die de lokaal beschikbare middelen bieden naast de – veelal in het westen – ontwikkelde medicijnen. En die westerse medicijnen zijn in de meeste gevallen te duur voor de bevolking van een land als Kenia. Mijn vrouw en ik reden met een meer dan tevreden gevoel terug naar Arnhem. Na het contact hadden wij zeker geen spijt meer van het ritje naar Amsterdam om de ‘dames’ te informeren over onze ervaring. Bijzonder attent was ook de fles wijn die wij aangeboden kregen. Niet zo maar een fles wijn. Maar een waarbij ook nog de moeite genomen was om de naam van het lyceum en een bedankje aan ons te graveren op de fles. Met zulke ‘dames’ in opleiding moet het goed komen met Nederland in de toekomst. En wij zijn er ook van overtuigd dat deze ’dames’ een succes zullen weten te maken van het uitvoeren van het project. En ook hier was onze bijdrage ‘een steuntje in de rug’. En met dat steuntje zullen zij een vervolg kunnengeven aan de uitvoering op eigen kracht. Ik neem aan dat u het met mij eens bent dat er deze week sprake was van een bijzondere ontmoeting.
Boven de foto een groepsfoto met de ‘dames’. Naast Anna staat Angela, en dan Lisa, Alisha, een oudere man en Ashika. Van Lisa vermelde ik al dat haar roots liggen in India. Voor de tweelingzusjes Ashika en Alisha is dat Suriname. En met een achternaam als Gankema neem ik aan dat Angela haar roots terug voeren naar Friesland.